Ciaomilaan.nl

Naar de huisarts in Milaan

Tja, en dan komt het moment dat toch een keer naar de huisarts moet…Daar zit je nooit echt op te wachten maar in Milaan naar de huisarts de eerste keer is toch anders. Sinds een week of vijf, zes deed het bovenste vingerkootje van mijn middelvinger pijn en was gezwollen. Eigenlijk werd het steeds pijnlijker dus goede raad is duur… toch maar naar de dokter. Voor mij was het duidelijk dat mijn nagelriem ontstoken was, maar goed, ik ben geen dokter.

 

Vroeger

Nu gaan we even 45 jaar terug in de tijd en ik herinner me dat ik als kind in Amsterdam, vóór ik naar huis kwam van school “even een nummertje” moest halen bij de dokter. Met dat nummertje kon ik om 13.00 uur naar het spreekuur en hoe lager het nummertje, hoe eerder ik aan de beurt was. In de gang van de dokter stond een bakje van Tupperware met daarin herhaalrecepten die patiënten dan op konden komen halen. Hoe gedigitaliseerd zijn we tegenwoordig? We maken afspraken on-line en de recepten worden meteen doorgemaild naar de apotheek, zodat je ze na 15.00 uur kunt ophalen.

 

Terug naar Milaan

Nu terug naar Milaan en de huisarts. Het spreekuur begint om 16.00 uur. Het liefst had ik natuurlijk een afspraak gemaakt maar zo werkt dat dus niet. Ok dan naar het spreekuur. Marco meldt me dat ik wel al om 15.00 uur in de wachtkamer moet zitten omdat de rij dan anders te lang is om 16.00 uur. Dus het systeem van “het nummertje halen” als kind was zo gek nog niet.

Aangekomen in de praktijk van de huisarts, een gewoon driekamerappartement in een flat, staat er een plastic bakje op een tafeltje in de gang. Nieuwsgierig bekijk ik de inhoud en jawel! Herhaalrecepten voor onleesbare Italianen. Twintig stoelen langs de muur en allemaal tenenstarende hoogbejaarde patiënten.

 

Aan de beurt

Al heel snel ben ik aan de beurt en het is nog zeker geen 16.00 uur, maar des te beter. Wanneer ik de behandelkamer binnenstap schiet ik in de lach, want achter een minibureautje, zit een minidoktertje met een nog kleiner brilletje. Zijn verschrompelde houding recht zich enigszins als ik binnenstap, want ik denk niet dat hij vaak een Nederlandse patiënt heeft. Enfin hij komt tot leven en na het dubbele van de visitetijd vraagt hij ook nog wat er aan scheelt. Dus ik doe mijn vinger-verhaal en hij roept heel bedenkelijk dat het waarschijnlijk een ernstig abces is en er een echografie gemaakt moet worden. Nou dat dacht ik dus even niet, dus ik zeg dat het volgens mij gewoon ontstoken is omdat het gloeit en klopt. Dat kon inderdaad ook, dus ik ben vertrokken met een recept voor een tubetje zalf.

Of het helpt, weet ik nog niet, maar ik was hogelijk verbaasd over het gemak waarmee hij zijn diagnose bijstelde en ik vroeg me af wat hij in het dagelijks leven deed.

2 gedachtes aan “Naar de huisarts in Milaan

  1. Jolanda van Wezel

    Geweldig, om te gillen. Hoop wel dat het beter gaat met je vinger.
    Misschien is hij timmerman ?

    Leuk verhaal, dat wel.

    Groetjes uit Honthem,
    Jolanda.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *