Ciaomilaan.nl

De wijnoogst

Op een ochtend in september stond ik op en het leek wel alsof ik in een wijnkelder had geslapen. Toen ik het raam opendeed rook ik een weeïge zoete gistlucht. Misschien in de avonduren eetlustopwekkend, maar ’s morgens om half acht alles behalve!

 

Soppen

Het bleek dat het personeel op de boerderij was begonnen met het leegscheppen en schoonmaken van de wijntanks, die vlak bij mijn huis liggen. Grote kratten druivenpulp van vorig jaar werden afgevoerd en daarna werden de tanks met de hogedrukspuit schoongemaakt. De pulp, die een indringende weeïg zoete alcohollucht had, brachten ze naar de distilleerderij  om daar verwerkt te worden tot Grappa. Volgens de kenner, ik lust geen Grappa, is de Grappa van Migliarina “zijdezacht” en brandt niet in de keel. Bovendien is hij gerijpt in eikenhouten vaten, dat heet barricata.

 

De druiven

Tegelijkertijd  werden op de binnenplaats van de boerderij, aan de andere kant, de druiven aangevoerd om geperst te worden. Iedere paar uur kwam een tractor met aanhanger het erf op rijden om vervolgens naar de weegbrug te gaan. Daar werd alles gewogen zodat op die manier de juiste “blend” van druivensoorten samengesteld kan worden. De Chianti Superiore van Migliarina bestaat uit  90% Sangiovese en 10% Canaiolo, dus dat moet wel even afgemeten worden. Dus geen litermaatjes-geknoei, maar het grovere werk. Van het met-de-hand-plukken van de druiven heb ik overigens niets gezien, dat gebeurde verderop op het landgoed en te ver weg om snel even naar toe te lopen. Maar wellicht iets voor volgende jaar.

Na weging ging de inhoud van de aanhanger in de pers. Eigenlijk is het helemaal geen pers maar een roestvrijstalen schroef die de druiven plet en de takjes verwijderd. De most, velletjes en pitjes werden via dikke buizen in de schoongemaakte tanks gepompt en daarna werden ze hermetisch afgesloten. Wat mij verbaasde is dat alles met huid en haar in de “pers” verdwijnt. Niks wassen vooraf, blaadjes verwijderen,  nee hup in de pers en draaien maar. Heel intrigerend om te zien en waarschijnlijk nog intrigerender om volgend jaar te proeven!

 

Omgekeerde wereld

Eigenlijk is mijn hele ervaring met wijn, het maken ervan, de oogst, het bottelen en de wijnproeverijen, een omgekeerde ervaring. Normaal gesproken begin je bij de druif, dan het maken van de wijn, daarna wordt de wijn gebotteld en tot slot proef je het resultaat.

Omdat ik in december 2017 op Migliarina ben komen wonen is dat helemaal omgekeerd. Al heel veel keren ben ik met gasten, vrienden en klanten naar de wijnproeverij op het Castello (Castello Montozzi) gegaan. We hoorden een ontzettend interessant verhaal en we proefden vreselijk lekkere wijnen, maar een druif had ik nog nooit gezien.

Daarna zag ik in mei hoe de wijn gebotteld werd, maar ik had nooit gezien hoe ze in de tanks terecht waren gekomen. Tot slot kon ik pas in september 2018 zien hoe de druiven uiteindelijk in de tanks belandden. De omgekeerde wereld maar juist daarom was ik misschien nog nieuwsgieriger en geïnteresseerder hoe het nu daadwerkelijk allemaal tot stand kwam. Als je het leuk vindt, kun je even doorklikken naar de site van Migliarina en kun je precies zien welke wijnen (en andere producten) ze maken.

Nu op naar de olijvenoogst!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *